براي دريافت نامه ماه و آگاهي درباره آبونمان اينجا کليک کنيد
ماهنامه کانون اروپايي براي آموزش جهان بيني زرتشت
|
رستاخيز (نامه ماه) ماهنامه کانون اروپائي براي آموزش جهان بيني زرتشت شماره 3 دوشنبه 25 خرداد 3772 زادروز زرتشت، 2543 فرمان آزادي کورش No.3 Monday 14 June 2004 |
|||||||||||||||||||||||||
| ايران زمين | |||||||||||||||||||||||||
|
جشن در جهان بيني ايراني نيروي شادي يا جشن در هيچ آييني و در هيچ فلسفه اي در دنيا به اندازه جهان بيني ايراني به جشن و شادماني ارج داده نشده . ايرانيا ن در هر سال نزديک به 300 جشن داشتند که همگي با شور و شيفتگي در آن شرکت ميکردند. چون برگزاري درست آنها را فرمان هستي مي دانستند. جشن براي ايرانيان ابزاری بود که آنها را با هستي پيوند مي داد و آنها را براي همزيستي در شا دما ني آماده مي کرد. بايد گفته شود که فلسفه جشن در نزد ايرانيان با آنچه ما امروز در مي بينيم ناسانی (فرق) دارد . جشن تنها براي شادی به تنهايی بر گزار نمي شد بلکه و بويژ ه براي پيوند خود با ساير انسان ها و آميخته شدن دروني و بيروني با جهان هستي گرفته می شد. جشن مي بايست با نيروي خود بتواند به گونه ای شادي دروني درست کند که با اين ابزار انسان بتواند در هر آن خود را آميخته با هر چه در هستي است دريابد، با هستي عشق بورزد، در زيبايي هاي هستي غوته ور شده و در پايان با هستي يکي شود. برگرفته شده از کتاب هستي نامه |
|||||||||||||||||||||||||
|
نمادهاي
ايراني
آتش آتش در فرهنگ زرتشت پديده اي است مينوي که نماد شادي، همبستگي و روشني و نور دروني مي باشد. به همين سو ايرانيان در دوران شکوهمندي خود در برابر آتش نيايش مي کردند چون براي آنها آتش پرتوی از اهورا مزدا پيش مي رفت که به آنها توانايي و نيرومندي مي بخشيد. به کسي که در يک آتشکده از آتش نگهداري مي کرد تا هميشه فروزان بماند، " آتش بان" ميگفتند. در زبان پارسي کهن به اين واژه " اتروان " مي گويند. " اي اهورا آتش خود را در دل ما فروزان کن. آتشي از پرتو راستي توانا است، نيرومند است و به نيکان کمک مي کند و شادي مي بخشد. آتشي که آزار بد خواهان را يکدم از ميان بر ميدارد. " گاتها: سروده چهارم بند 34 |
|||||||||||||||||||||||||
|
جشن خوردادگان جشن خردادگان در خرداد روز از خرداد ماه است که روز چهارم اين ماه می شود و از آنِ فرشته هروتات که نماينده رسايی و شادی و خرمی است و نگهبانی آب در جهان است، ميباشد . چون اين فرشته نگهبان آب است باين روی ايرانيان کهن در اين جشن به کنار چشمه و رودخانه و جويبار می رفتند وبه پايکوبی و شادی می پرداختند و خورداد يشت می خواندند (از نيايش های آيين زرتشتی). با نگريستن به همان ويژه گی های برجسته است که نيکان ما اين روز را جشن می گرفتند و شادمانی می کردند و افزون بر جشن وشادی ويژگيهای فرشته خورداد را که نماينده تن و روان است به ياد می آوردند و خود را آماده پيروی از آن می نمودند و آن را بسان راهنمای زندگی خود می ناميدند. چون در اين ماه آب برای کشت و کشاورزی بيشتر نياز بوده و سودمند است و باران بخشايش اهورامزدا بزمين می بارد و زمين را آبياری می کند از اين روی کشاورزان برای خشنودی از دهش آب و باران بيشتر به اين جشن ارج نهاده و از آن سپاسگزاری می کنند.
از ديگر آداب اين جشن پوشيدن پوشاک نو می باشد و در گونه ای ديگر می توانيم با بستن بندی ابريشمی يا نو به دست خود نشانی از پوشاک نو را در اين جشن به همراه داشته باشيم.خرداد يشت يا يشت چهارم دارای يازده بند است که برگردان پهلوی آن در دست نيست و نسک اوستايی آن نيز درست بدست نرسيده و دريافت پاره ای از وچکها (جمله ها) و واژه های آن ناشدنی است ولی فشرده آن گفته می شود : اهورامزدا به زرتشت می گويد که امشاسپند خرداد را بيافريدم تا از وی به مردم دهش و روزی بخشيده شود. تازی زدايی و ويرايش از گروه پژوهش کانون |
|||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||
Created by
Gatha's design team
Copyright 2004-2005
