در سوگ ندا
زن جوان و زيبائي که در روز سي خرداد نداي آزادي ميليون ها زن در ايران شد و به تاريخ پيوست
به «ندا» در فرهنگ ايران در زبان گاتهاي زرتشت « سرائوشا يا سروش» ميگويند. يعني امواجي که از پهنه هاي دور دست آفرينش به حرکت در آمده، با طول موج مغز انسان يکي شده و ناگهان بصورت صدائي در گوش طنين مياندازد و پيامي را بازگو ميکند.
در روز سي خرداد ندا ، زن آزاده ايراني با دادن جان خود نداي آزادي شد و پيام خود را با خوني که از لب و بيني او جاري شده بود در گوش مردمان ايران و گسترده تر از آن در گوش مردمان جهان طنين انداخت.
چه کسي در اين جهان است که با ديدن فيلم مرگ او بوسيله مزدوران جمهوري اسلامي اشک از چشمانش جاري نشده باشد ؟ چه کسي در اين جهان است که در دل خود لعنت به اين نظام دروغ و رياي اسلامي نفرستاده باشد؟
ندا و سدها جان باخته ديگر که در هفته گزشته بوسيله اهريمن از پاي در آمدند با مرگ خود نماد مردم اهورائي ايران شدند. مردمي که بزودي شعله هاي آزادي را در هر کوي و برزن بر پا خواهند کرد و فرهنگ « انديشه نيک، گفتار نيک و کردار نيک» را به همگان خواهند آموخت.
دکتر خسرو خزاعي ( پرديس )